Bulutta olmak değil, bulutta ayakta kalmak.

Cloud native, bir barındırma yeri değil, bir tasarım biçimidir.

Bir uygulamayı sanal bir sunucuya kopyalamak onu buluta taşır; onu bulut-doğal yapmaz. Bulut-doğal bir sistem, bulutun sunduğu şeyleri — talebe göre büyüyüp küçülmeyi, bir parçası düşünce ayakta kalmayı, kendini otomatik iyileştirmeyi — mimarisinin içine alır. Fark, faturayı ve gece 3'teki telefonu belirleyen farktır.

Konteyner ve Kubernetes — gerektiği yerde.

Konteynerler bir sistemi taşınabilir ve tekrarlanabilir kılar; Kubernetes onları işletir. Ama her sistem Kubernetes'e ihtiyaç duymaz, ve gereksiz karmaşıklık da bir maliyettir. Doğru soruyu sorarız: bu sistemin gerçekten neye ihtiyacı var? Bazen yanıt bir konteyner platformudur; bazen daha basit bir şeydir. Aracı, modaya göre değil, probleme göre seçeriz.

Gözlemlenebilirlik, sonradan değil, baştan.

Bir sistemin neden yavaşladığını göremiyorsanız, onu düzeltemezsiniz. Metrik, log ve iz'i sisteme baştan gömeriz — böylece bir sorun çıktığında tahmin etmez, bakarsınız. Bu, dayanıklılığın görünür hâlidir.

Maliyet bir mimari kararıdır.

Bulut maliyeti çoğu zaman bir sürprizdir çünkü kimse onu tasarlamamıştır. Biz kaynak kullanımını baştan modelleriz: neyin her zaman açık, neyin talebe göre çalışması gerektiğini. Öngörülebilir bir fatura, iyi bir mimarinin yan ürünüdür.